Maak een afspraak voor een kennismaking onder het genot van een cafezinho. Wij zijn te bereiken op 06 10019604 of laat hier uw gegevens achter, dan nemen wij contact met u op.

Over het waarom van het Braziliaans protest. Verhalen uit de eerste hand

De afgelopen week heb ik zowat elke avond en vaak nog een deel  van de nacht live zitten meelezen en –kijken met de massademonstraties in Brazilië. Livestreams, blogs, digitale krantenartikelen, tweets, foto’s, Facebookberichten. Je bent er zo nog net niet zelf bij. Maar wat de realiteit pas echt thuis brengt, zijn de verhalen van vrienden. Eén van hen is docent aan de UFG, de Federale Universiteit van Goiás, een deelstaat in centraal-Brazilië. Hij roept zijn medeburgers op om mee te gaan protesteren tegen de wijdverbreide corruptie in zijn land en tegen de enorme investeringen in het WK voetbal komend jaar. Ook pleit hij voor een betere gezondheidszorg en dito onderwijs.
 
Een vriendin in Palmas, hoofdstad van Tocantins, de deelstaat ten noorden van Goiás, vertelt me over haar situatie. Zij heeft geografie gestudeerd maar is nog nooit buiten Brazilië geweest. Ze heeft zelfs de studiereizen tijdens haar opleiding nooit kunnen betalen. Bij de gratie Gods kon ze toch studeren omdat de studie geografie in de avonduren plaatsvindt. Daardoor kon ze overdag werken. Alleen kinderen van welgestelde ouders kunnen overdag studeren. M’n vriendin vertelde dat ze met haar opleiding eigenlijk docent is maar nu als receptioniste in een particulier ziekenhuis moet werken. Daar werken uitstekende, zeer goed betaalde Cubaanse artsen. Maar zijzelf heeft geen ziektekostenverzekering. Toen ze vorige week ziek werd, moest ze voor behandeling naar een openbaar ziekenhuis. In de privékliniek waar ze zelf werkt, kon ze niet terecht. Haar man wel want die is verzekerd.
 
En dan corruptie. De burgemeester van Palmas is een Colombiaanse miljonair die zich volgens de geruchten onledig houdt met drugs- en mensenhandel. De deelstaatregering gaat al sinds de scheiding van zuiderbuur Goiás constant op en neer naar Duitsland en geeft Duitse en Japanse bedrijven belastingvoordelen om hen te verleiden naar Tocatins te komen. Er worden prachtige groene resorts gebouwd maar tegelijk wordt in de parken in Tocatins illegaal bouwen gedoogd. Cubaanse artsen en buitenlandse bedrijven hebben het goed maar op het platteland van Tocatins vormen slangenbeten nog steeds de voornaamste doodsoorzaak: Er is geen medische zorg dichtbij.
 
In de regio rond Florianópolis, aan de Atlantische kust in zuid-Brazilië heb ik ook vrienden. Van hen heb ik nog niet gehoord dat ze deelnemen aan de protesten. Hoe dat komt? Vermoedelijk omdat ze weinig opleiding hebben en niet zo met politiek bezig zijn. De familie die me zo ongeveer heeft geadopteerd, was bovendien altijd nogal arm en moet nog steeds keihard werken voor weinig geld.  Ze hebben het beter dan enkele jaren geleden maar nog steeds is er vaak geen geld om de Internetaansluiting of de telefoonrekening te betalen. Bij de buurman die een videotheek heeft, staan computers maar ook daar kost Internet geld. En dus kan ik mijn vrienden vaak niet bereiken en kunnen zij niks op Facebook zetten.
 
Vanavond las ik echter dat in de bekende favela (arme wijk) Rocinha in Rio nu toch ook wordt gedemonstreerd. Dat betekent dat het niet meer alleen studenten en anderen uit de middenklasse zijn die protesteren tegen corruptie en slechte voorzieningen. Veel armen hebben geen tijd om te gaan demonstreren: als zij niet op hun werk komen, worden ze ingeruild: Voor ieder tien anderen. Bovendien moeten ze vaak uren per dag reizen in te duur en te slecht openbaar vervoer. Dat ook zij nu toch lijken te gaan deelnemen aan de protesten, kan veelbetekenend zijn. Een correspondent in São Paulo zei te vrezen dat ook de zwaarbewapende drugsbendes die zich ophouden in de favelas zich met de protesten zullen gaan bemoeien. Dan zal er veel meer bloed vloeien dan tot nu toe het geval was.
 
In elk geval lijkt dit een nieuwe ontwikkeling in de Braziliaanse protesten, die nog steeds doorgaan ondanks het ongedaan maken van de prijsstijgingen in het openbaar vervoer. Er is nog teveel mis in het enorme land. En de federale (centrale) regering is te krachteloos en machteloos tegen de vele corrupte overheidsvertegenwoordigers in de deelstaten en gemeentes die in de zak zitten van de grootindustriëlen en grootgrondbezitters. Wordt vervolgd dus weer…