Maak een afspraak voor een kennismaking onder het genot van een cafezinho. Wij zijn te bereiken op 06 10019604 of laat hier uw gegevens achter, dan nemen wij contact met u op.

Don't cry for me, Argentina

 
Over Oranjes tegenstander in de halve finale van het WK voetbal valt veel te vertellen. We weten allemaal dat koningin Máxima en Diego Maradona er vandaan komen, en Lionel Messi. Mensen van boven de 45 herinneren zich ook het WK in 1978 in Argentinië waarin Nederland met 3-1 de finale verloor van het gastland. Vantevoren waren er in Nederland veel stemmen opgegaan om niet deel te nemen aan het toernooi. Argentinië stond namelijk onder bewind van de rechtse militaire junta van generaal Videla, die in 1976 met een staatsgreep de macht had gegrepen uit handen van Isabel Perón, de weduwe van Juan Perón.

 
Tot 1983 lieten Videla en zijn regering (waar ook Jorge Zorreguieta, Máxima's vader deel van uitmaakte als minister van Landbouw) tientallen duizenden politieke tegenstanders martelen en verdwijnen of ombrengen: de Vuile Oorlog (La Guerra Sucia) tegen het Argentijnse volk. De baby's van zwangere politieke gevangenen werden weggehaald en ter adoptie gegeven aan gezinnen die het regime gunstig waren gezind. De moeders van verdwenen studenten en activisten gingen op het Plaza de Maya in Buenos Aires elke week demonstreren tegen de verdwijningen. Deze Dwaze Moeders werden wereldberoemd met hun jarenlange protesten. Ook de Nederlandse cabaretiërs Bram Vermeulen en Freek de Jonge, toen het duo Neerlands Hoop in Bange Dagen, protesteerden met hun actie Bloed aan de paal tegen de dictatuur in Argentinië en riepen de KNVB en de spelers van Oranje op om niet deel te nemen aan het WK.
 
De KNVB benadrukte echter dat het om voetbal ging en niet om politiek. De spelers gaven jaren later toe vooral te hebben willen spelen op een WK en zich niet te hebben verdiept in de politieke situatie in het gastland. Ook het Nederlandse bedrijfsleven was niet blij met de actie van Bram en Freek die veel belangstelling en sympathie wekte en volle zalen trok. Bedrijven als Philips, Boskalis en ABN konden geld verdienen in Argentinië en waren dus tegen een Nederlandse WK-boycot. Journalisten als Frits Barend en Henk van Dorp bepleitten zo'n boycot juist. Oranje ging toch en bereikte de finale. Dat Argentinië zelf die finale haalde, is waarschijnlijk het gevolg van omkoperij. De militaire junta wilde koste wat kost het WK als propagandamiddel gebruiken. Het hardnekkige verhaal gaat dat Argentinë 16.000 ton graan aan Peru had beloofd als Peru in de halve finale zou verliezen van het Argentijnse elftal. Dat moest met 4-0 winnen en won uiteindelijk met 6-0. De finale werd gespeeld tegen Oranje, dat uiteindelijk met 3-1 verloor. Hoe naïef de Oranjespelers en de KNVB ook waren, hun zilveren medailles hebben ze toch maar niet opgehaald uit handen van generaal Videla. In 2012 heeft de FIFA vanwege het omkoopverhaal op het punt gestaan om Argentinië de wereldtitel uit 1978 te ontnemen.
 
Voor al zijn misdaden tegen de mensheid is generaal Videla uiteindelijk veroordeeld. In 2013 stierf hij in gevangenschap na een val onder de douche. Onder Videla's bewind werd de Falklandoorlog gevoerd tegen Groot-Brittannië om het bezit van de Falkland-eilanden (Islas Malvinas). De buitenlandse schulden van Argentinië verviervoudigden en de kloof tussen arm en rijk groeide sterk. Diverse regeringen hebben sindsdien geprobeerd om de Argentijnse economie erbovenop te helpen, ondermeer door de invoering van een nieuwe munteenheid (de Austral die later weer de peso werd). De staatsschuld bleef echter hoog en werd steeds ingelost met buitenlandse leningen die steeds moeilijker terug te betalen werden. Door goedkope import verdween veel kapitaal naar het buitenland. Overheidsuitgaven werden niet verlaagd en er was veel corruptie en belastingontduiking. Uiteindelijk ging Argentinië failliet.
 
Onder leiding van het IMF werden veel schulden kwijtgescholden maar niet alle schuldeisers gingen daarmee akkoord. Amerikaanse durfkapitalisten kochten veel schulden op en procederen nu tegen de Argentijnse staat om alle schulden afbetaald te krijgen. De Amerikaanse rechtbank heeft deze venture funds in het gelijk gesteld. Als Argentinië al deze schulden moet betalen, gaat het land weer failliet. De huidige presidente Christina Kirchner is de zoveelste in een lange rij leiders met falend financieel-economisch beleid. Strikt protectionisme en ongecompenseerde nationalisatie van bijvoorbeeld buitenlandse oliemaatschappijen blijken net zo min oplossingen richting een stabiele en sociale economie als de ongelimiteerde vrijhandel, speculatie en leningen van de militairen destijds.
 
Kirchner probeert nu haar burgers mee te krijgen in haar strijd tegen de Amerikaanse "aasgierfondsen" maar lijkt vooralsnog niet in staat deze zoveelste crisis het hoofd te bieden. Argentinië krijgt van de Amerikaanse rechtbank tot eind juli de tijd om aan te geven of het vonnis wordt geaccepteerd. Het Argentijnse volk heeft al veel tranen vergoten om de politieke en economische capriolen van haar opeenvolgende aanvoerders.  Wordt vervolgd...
 
Trivia:
"Don't cry for me, Argentina" is een lied uit de musical Evita, gecomponeerd door de Brit Andrew Lloyd Webber en oorspronkelijk gezongen door Julie Covington. Eva was de eerste vrouw van de Argentijnse president Juan Perón die in 1952 op 33-jarige leeftijd overleed aan kanker. Ze werd toen beschouwd als de machtigste vrouw van Latijns Amerika die veel invloed had op haar man en op de Argentijnen die haar op handen droegen wegens haar liefdadigheidswerk. Haar reputatie heeft mythische proporties gekregen.
Argentinië is natuurlijk ook bekend om de tango en het typische tango-instrument de bandoneon. De Nederlander Karel Kraayenhoff wordt beschouwd als één van de beste bandoneonspelers ter wereld. Hij speelde op de bruiloft van Willem-Alexander en Máxima het liedje Adios Nonino waardoor Máxima dikke tranen moest huilen. Haar vader Jorge Zorreguieta mocht immers niet bij de bruiloft aanwezig zijn wegens zijn betrokkenheid bij de militaire junta van Jorge Videla. Tot op de dag van vandaag is Zorreguieta's rol onduidelijk en omstreden. Ook in Nederland verblijvende afstammelingen van slachtoffers van Videla's junta proberen tegen Zorreguieta te procederen, tot nu toe zonder succes.
Argentinië is nog steeds bezig met de grote schoonmaak na het bewind van Videla. Er wordt nog steeds onderzoek gedaan naar daden en daders van alle mensenrechtenschendingen. De nieuwe paus Franciscus is een Argentijn, ten tijde van de junta bisschop in Buenos Aires. Critici blijven aangeven dat hij in die tijd al moet hebben geweten van de misdaden van Videla en de zijnen (ook tegen katholieke priesters die het opnamen voor de armen) en daar niets tegen heeft ondernomen.